"Gece yürüyüşü"
Elimin olmadığı vücutlardan
gözlerimi kapar evime giderken
göğüsümün her atışında
güneş kaybolurken
öylece sardı etrafımızı
herşey gibi, herkes gibi göremedik,
Endişe ve panik
sevgi ile gelmişti
süpheye yer yoktu.
bilemedik bizde .
Kötülük mü bu?
Umut edemez olduk
Önce
göğsümüzü kabarttı
Sonra
Gözler görmez oldu
bilmiyorduk
Böyle olacağını hiç bilemedik
Nasıl bize yaklaştı bilemedik
İyi ruhlar mıydık hiç sorgulamadık
Onu görmeseydik biraz daha yaşarmıydık?
zamanı duymaz olur ,ölümün karşında korku ile durabilir miydik?
Küçük bir yabancıydı
o da
Senin gibi
Bir gece yürüyüşünde
Güneş kaybolurken
Evini arayan
Ayaklarını arayan
Kendini arayan