İki ayağımın bastığı kadar
ayakta durmaya çalışıyorum.
Tüm çabam bir nefes birikintisi olmuş,
ayaklarım önünde eziliyor.
Çoğu zaman kendini bilmez bir hortum gibi
oradan oraya uçuyor,
büyüyerek fırlıyorum bilinmezliğe...
İçinden yürüdüğüm tüm sokaklar
kapılarını kapatıyor ellerime.
Her gün özgür olma umuduyla
aslında
içine dolacak
bir kalbin yolunu gözlüyorum.
Asla gerçek olmayacak düşlere uyuyup, uyanıyorum.
Aylardan sonra bir kez olsun
gözlerimi açtığımda
yine rüya.
****
İki ayağımın bastığından
daha büyük değil dünya.
Tüm çabam
Aslında sarf etmediğimken
Gerçekte atmadığım adımlar altında eziliyorum.
Çoğu zaman kendini bilmez bir hortum gibi
kendimi ordan oraya uçuruyor,
fırlatıyorum bilinmezliğe...
Oysa her gün özgür olma umudu
içimde
Kalbimde bir yer var ki sende taşıyor.
Altından geçemediğim, üstünden çıkamadığım tüm sokaklar
ellerimin arasına doluyor.
Asla gerçek olmayacağını bilsen de
Gözlerini açtığında
uykundan
daha rüya gibi
karşında olacağı günün
umudunun zerresi bile
yeter.
Dinleyiniz: Jonsi-Tornado