6da kalktım
yürüdüm
duş aldım
telefon çaldı
saçlarmı kuruttum
otobüsü kaçırdım
yürüdüm
motoro bindim
müzik dinledim
okula gittim
uyudum
yemek yedim
ödevimi verdim
biraz hoşbeş
anlamsız konuşmalar
gülüşmeler
endişeler
ferahlamalar
yine gülmeceler
sonra biraz uyuklamacalar
kendin yap kendin ye mi
birlikte yap birlikte ye mi
bulaşıkları sen yıkamadıkça sorun yok
gizemli bir mart gecesi erimiş kaşarlar
sokağın lambası sönmüş
hızlı adımlar
dudağın kenarında kalan izler
dudağın kenarında kalan gülümseme
gözlerinde buğu
bugünün filtresi ne
pembe biraz biraz gri
herşeyden biraz belki de
ballı kaşarlı ekmek yedim
bir bardak su içtin “m”
biliyorum olucak
biliyorsun olucak
sırlarımız
bu gece de olucak
çıplak ayaklar
beyaz geceliğim üstümde
emin ol yine üşümedim
eminsin zaten
"o an" her o andasın
ben kafamı eğdim de bunu bileceksin
sana gülümsediğimde
dudağımın kenarındakileri de
yakalayacaksın
peki ne yapıcaksın?
karanlık çöktüğünde ruhun alaşağı olduğunda
orada beni, gördüğünde
ne yapıcaksın
sırlarımı tutacakmısın
sana güvenebilirmiyim?
hayatın üstüne yemin edermisin?
sana inanabilir miyim?
beyaz bir gecelikle kaybolurken
rüzgar savururken her şeyi
orada olacakmısın?
yoksa güçsüz müsün beni kurtaramayacak kadar?
kalktım
yürüdüm
duş aldım
otobüsü kaçırdım
gülüyordun
oysa söz vermiştin
hayatın üstüne
sırrımı tutamadın
yapamadın işte
iki kişinin arasındaki sır ,sır değilmiş
beyaz geceliğim
çıplak ayaklarım
bir gece daha
sırlar
nefesim kokuyor
ruhum kokuyor
sırlarım
iyi ki varlar ve bir daha asla senin olmayacaklar...