Her yandığında bir adım daha yaklaşmış dilim dudaklarıma
Acılarımı da sevmek istemiştim
Elime yüzüme bulaştırmıştım
Yetkindim
Ama asla yeterince etkin olamadım ruhum üzerinde
İçimdeki kış bahçelerinde donarken
İstemiştim
Sadece yürek ısıtımak
Sevmeye gelmiştim
Seni
Herkesi
Çünkü sevmeyi öğrenmemiştim
Bilemeyecek kadar çocuk ruhluydum hep
Tutkundum
Suçluydum
Her seferinde benim için orada olmayacak olsan da
Orada olacaktım
Umutsuzca turtalar pişirecek onlara kek diyecektim
Turtalar , elmasız olmaz
Benim ağaçlarımda yalnızca krema pişer
Koşmadan yürürüz hayatı
Buzdolabından çaldığımız huzurumuzla
Bilsem ki mutsuz olacaksın burada turta da demeyi denerim keklere
Ama bilirsin ki , bilirim ki kektir o
Çılgın turta şarkılarına uymayacak kadar mütevazi
Ama krema taşıyacak kadar nevi şahsına münhasır
Hele bir tat
Duyacaksın
Narinliğin sesini
Gözlerinin önünde
Sütümsü ve mat
Gökten yağan yumuşak bir dolu gibi
Ne buz
Ne de kar
Pembemsi
Umut gibi ,
Hiç hayal etmediğimiz ama var olan
bitmeyecek bir düş gibi