Tüylerim diken diken olurcasına ürküttün beni
Arkamı döndüğümde sonsuza kadar kaçıyordun
Her arkamı döndüğümde seni bulabilmeyi biliyorum
Ama bildiklerimle yetemiyorum artık kendime
Burnumdan akan yaşları durduramıyorum
Her şeyi tanımlamak istiyorum
Ama yapamıyorum
Benden çok daha önce her şey olup bitmişken
Sadece kendimi çekiştirip burnumdan biraz yaş dökebiliyorum
Seni özlüyorum arkamı her döndüğümde sonsuzluğuna girip seni aramak istemiyorum
Burada kal
Biraz daha kal
Doyamadım yüreğimdeki gerçekliğine
Korkuyorum
Unutturacaklar seni
Hayal kurman hataydı diyecekler
Hata mıydı söyle?
Şu tek düze hayatımızda sadece olmayan birine inanmak
Hayallerine tutunmak
Hatamıydı?
Acıları yok saymak mı bu
Gerçeklerden kaçmak mı?
Peki, gerçekler nedir ki?
Kaçtığımız gerçek olamayacak kadar sevdiğimiz hayallerimiz değil mi sanki?
Ey biz gerçeklerin insanları
Olmayan hayallerimizle yüzleşemeyecek
Onlara gülümseyemeyecek kadar korkak olanlar değil miyiz sanki?